Boek
Nederlands
Als een schrijver kort na een verbroken liefdesrelatie een brief ontvangt, waarin vier personen achtereenvolgens hun verdorvenheid etaleren, raakt hij verstrikt tussen realiteit en fictie.
Onderwerp
Verloren geliefde
Titel
Veracruz
Auteur
Olivier Rolin
Vertaler
Katelijne De Vuyst
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Veracruz
Uitgever
[Bleiswijk]: Uitgeverij Vleugels, © 2018
92 p.
ISBN
9789078627456 (paperback)

Besprekingen

Bloed, alcohol en tranen

NOVELLE. Olivier Rolin schreef met Veracruz een juweel van een verhaal, vol onverhoedse wendingen en sluipend verderf.

Exotische broeierigheid, gecombineerd met een bijna diabolisch pessimisme. En altijd weer die belles dames sans merci. Het zijn geliefkoosde ingrediënten voor Olivier Rolin (°1947). De Franse auteur van onder meer Port-Soudan (1994) en Tigre en papier (2002) bedrijft literatuur met een hoog stilistisch fijnproeversgehalte. Dat bewijst hij opnieuw met het zopas vertaalde Veracruz, een novelle waarin je op onrustbarende wijze dreigt te verdwalen. Maar vanaf de eerste pagina's pookt Rolin de nieuwsgierigheid hoog op, zodat je dit boek niet meer weglegt tot je het uit hebt.

Veracruz begint zoeterig romantisch in de spelonken van de gelijknamige Mexicaanse havenstad. Een schrijver verzeilt er voor een aantal lezingen over Proust en begint een kortstondige liaison met de Cubaanse zangeres Dariana, die altijd een 7.56 Walther-pistool in haar tas heeft zitten. Maar dan verdwijnt de ranke, angelieke verschijning eensklaps en verdrinkt hij zijn verdriet in bar El Ideal. Tot h…Lees verder

Drie engerds en een femme fatale

Olivier Rolin speelt een spel met zijn lezers, die hij in Veracruz van de hemel naar de hel stuurt. Ga vooral niet op zoek naar een betekenis.

Van de ijzige kou van Noord-Rusland naar het zwoele Mexico, het is maar een kleine stap voor Olivier Rolin. Twee jaar na De weerman, een eerbetoon aan een van de vele slachtoffers van het stalinisme, is de Franse auteur terug van weggeweest met een flinterdunne roman die hemelsbreed van de vorige verschilt. Veracruz is een eigenaardig tussendoortje, dat in geen enkel literair hokje past, en waarin je om de haverklap op het verkeerde been wordt gezet. 'De literatuur is een eindeloos bedrog', waarschuwt de verteller, die de lezer ertoe brengt zijn ideeën over het verband tussen realiteit en fictie grondig te herzien.

In de boeken van Rolin duiken vaak jonge vrouwen van het ongrijpbare type op. Het zijn sierlijke en bevallige, maar verraderlijke verschijningen, die na korte tijd met de noorderzon verdwijnen, zodat de verteller het nakijken heeft. Dat is in zijn jongste publicatie niet anders. In Bar El Ideal in Veracruz verzuipt een man zijn verdriet om een Cubaanse schone…Lees verder

Roman als een perfect moment

Na drie pagina's in de nieuw vertaalde roman Veracruz van Olivier Rolin (1947) denk je: een mooi meisje, wandelingen hand in hand, vrijen op het Mexicaanse strand, wat is dit voor driestuiverromantiek? En precies op dat moment meldt de ik-verteller, tussen haakjes, dat hij beseft hoe clichématig wat hij schrijft allemaal mag lijken.

Natuurlijk loopt het slecht af. Op een dag komt het gracieuze 'engelensnoetje' met de 7.56 Walther in haar tas ('Mexico is een gevaarlijk land') niet opdagen en daarna zal de man zijn gebroken hart verzuipen in bar El ideal.

Deze proloog blijkt het raamwerk voor de rest van de roman. Wat volgt zijn vier verhalen, geschreven vanuit vier perspectieven, het ene nog gruwelijker dan het andere. Een geile priester, een sadistische bendeleider, een smeerlap die zijn dochter jarenlang verkrachtte en Susana, de dochter, die nu een andere verkrachter heeft (namelijk haar echtgenoot de bendeleider) en een bewonderaar (de priester), brengen samen de avond door in de aftandse salon van wat ooit een weelderige villa was.

Wat je leest is niet alleen ijzingwekkend, het zit ook ontzettend goed in elkaar, met kleine herhalingen in en verwijzingen tussen de verhalen onderling. De puurheid van het kortstondige liefdesverhaal uit het begin staat in schril contrast met de duistere praktijk…Lees verder

Hartstocht. En dan op een dag in juni 1990 blijft zij weg, is het voorbij met de warme liefde die de schrijver (1947), althans zijn alter ego, met Dariana, sierlijke Cubaanse zangeres, beleefde. Een dag of wat later ontvangt hij in zijn hotel te Veracruz, waar hij enkele colleges Proust verzorgt, een anonieme brief met vier zwarte verhalen in vier verschillende registers. Het zijn intieme monologen over schunnige verlangens, incest, verkrachting en dood. Verstoten jezuïet Ignacio etaleert zijn vleselijke driften, macho Miller zijn gewelddadige inborst, El Griego zijn bloedschennige relatie met Susana, en dochter Susana zelf haar voorgenomen wraak op deze huisgenoten. Drie maanden later raast de cycloon Susana over de stad, van het huis rest een uitgerookte ruïne. In de navolgende overwegingen gaat de ik-figuur, hij verblijft inmiddels in China, op zoek naar de verloren tijd, de dubbelrol van Dariana of Susana, de zin van een en ander, maar verdwaalt in de verstrengeling van heden en v…Lees verder

Over Olivier Rolin

Olivier Rolin (Boulogne-Billancourt, 17 mei 1947) is een Frans schrijver .

Biografie

Olivier Rolin bracht zijn kinderjaren door in Senegal. Hij studeerde in Parijs aan het lycée Louis-le-Grand en de École normale supérieure, waar hij de opleiding wijsbegeerte en letteren volgde. Hij trad toe tot de maoïstische Gauche prolétarienne. Uit deze periode putte hij inspiratie voor zijn romans Phénomène Futur en Tigre en papier. Hij schreef als freelancejournalist voor de bladen Libération en Le Nouvel Observateur.

Zijn broer Jean Rolin is eveneens schrijver.

Olivier Rolin woont in Parijs en Bretagne.

In 1994 kreeg hij de Prix Femina voor Port-Soudan en in 2003 de Prix France Culture voor Tigre en papier. Un chasseur de lions stond in 2008 op de shortlists voor de Prix Goncourt, Prix Renaudot, Prix Medicis en de Prix de l'Académie française.

Lees verder op Wikipedia